LuxMedica Centrum Medyczne, ul. Welecka 38, 72-006 Mierzyn

Kinezyterapia Szczecin

Kinezyterapia Szczecin

Kinezyterapia to leczenie ruchem. Stosowanie metod kinezyterapii umożliwia uzyskanie maksymalnej poprawy utraconej funkcji, ułatwia wystąpienie procesów kompensacji, zabezpiecza przed wykształceniem nieprawidłowych stereotypów ruchowych lub przywraca już utracone, przeciwdziała wtórnym zmianom w układzie kostno-mięśniowym w postaci ograniczeń ruchu, zapobiega powikłaniom w układzie krążenia i oddychania, które mogą wynikać z długotrwałego unieruchomienia. Kinezyterapia może być stosowana jako podstawowa i jedyna forma leczenia lub jeżeli choroba wymaga leczenia operacyjnego, może być prowadzona zarówno w okresie przedoperacyjnym jak i po zabiegu. W większości, nawet drobnych urazów narządu ruchu, w których kinezyterapia nie jest podstawową formą leczenia, powinno się ją zastosować po zakończeniu leczenia podstawowego lub równolegle z nim. Kinezyterapię często łączy się z innymi formami leczenia w tym metodami fizjoterapii w celu zwiększenia efektu terapeutycznego.
Kinezyterapia najczęściej stosowana jest w schorzeniach i dysfunkcjach narządu ruchu, w zespołach bólowych kręgosłupa, po udarach mózgu, po zawale serca, w niektórych chorobach układu oddechowego, w chorobach reumatoidalnych, po zabiegach operacyjnych w jamie brzusznej, przed porodem.

 

Do celów kinezyterapii należą:

  1. Przywrócenie choremu lub osobie niepełnosprawnej pełnej lub możliwie maksymalnej sprawności fizycznej i psychicznej.
  2. Przywrócenie prawidłowej ruchomości w stawach oraz siły i wytrzymałości mięśni.
  3. Pobudzenie i poprawa czynności ośrodkowego układu nerwowego, reedukacja nerwowo-mięśniowa.
  4. Poprawa czynności układu oddechowego i sercowo-naczyniowego.
  5. Korygowanie wad postawy ciała i nieprawidłowych nawyków ruchowych.
  6. Przystosowanie chorego do życia w przypadku trwałej niepełnosprawności.

Wpływ leczniczy kinezyterapii zależy od maksymalnego pobudzenia funkcji organizmu i aktywacji rezerw czynnościowych ustroju, za pośrednictwem odpowiednio dobranych form ruchu.

 

Ćwiczenia w naszej placówce prowadzone są na specjalistycznych przyrządach takich jak:

  • Levitas
  • Ergometr treningowy
  • Bieżnia treningowa
  • Manualex
  • Tablica do ćwiczeń manualnych z oporem

 

W naszym ośrodku pracujemy następującymi metodami:

 

Medycyna Ortopedyczna wg Cyriax'a jest systemem diagnostyczno-terapeutycznym nakierowanym na pacjenta z dolegliwościami układu ruchu.

Przez zaproponowany w metodzie wywiad i badanie funkcjonalne uzyskujemy kompletną informację na temat badanego pacjenta. Odnajdywana jest dokładna lokalizacja podrażnionych struktur przez obecność objawów lokalizujących lub przez palpację. Metoda charakteryzuje się szczegółową diagnostyką i odpowiednią dobraną terapią. Podstawowym założeniem Medycyny Ortopedycznej wg Cyriax'a jest leczenie wzorca klinicznego. Poprzez zaproponowany w metodzie wywiad i badanie funkcjonalne uzyskujemy szczegółowe informacje na temat badanego pacjenta. Objawy i symptomy są interpretowane i skatalogowane w formie "wzorców klinicznych". "Wzorzec kliniczny" jest szczególnym zachowaniem się zaburzeń lub grup zaburzeń. Dla wszystkich obrazów klinicznych metoda oferuje lokalne, bezpośrednie i sukcesywne leczenie.

 

Przykłady leczonych dysfunkcji:

  • zapalenia ścięgien, kaletki,
  • zmiany zwyrodnieniowe,
  • zapalenia reumatyczne stawu,
  • przepukliny, zmiany degeneracyjne w dysku,
  • niestabilność stawu.

 

W terapii wykorzystywane są środki terapeutyczne takie jak:

  • głęboki masaż poprzeczny,
  • mobilizacje/ manipulacje,
  • naciąganie torebki,
  • trakcja i oscylacje w obrębie stawów,
  • dla lekarzy poprzez infiltrację dostawowe.

PNF- Proprioceptive Neuromuscular Facilitation (torowanie nerwowo-mięśniowe) jest koncepcją posiadającą własną filozofię i zasady pracy z pacjentem.

Podstawowym celem terapii jest praca nad funkcją, której chory potrzebuje. Ćwiczenia siły mięśni, zakresu ruchu są środkiem do uzyskania celu jakim jest funkcja. Koncepcja ta zaleca postrzeganie chorego w sposób całościowy, wykorzystując do terapii silne i zdrowe regiony ciała. Umożliwia to pełne wykorzystanie rezerw tkwiących w organizmie, motywuje do dalszego działania, zapewnia bezbolesną pracę. Metoda PNF posiada również całą gamę działań umożliwiających terapię na macie, naukę chodu, ćwiczenia mięśni mimicznych, a także pracę nad takimi funkcjami jak oddchanie, żucie i połykanie. Dzięki takiemu podejściu chory nawet z dużą dysfunkcją zachowuje dobrą motywację i jest pozytywnie nastawiony do współpracy z terapeutą.

 

Szczególne znaczenie w koncepcji PNF przypisuje się oporowi manualnemu. Jego podstawowym zadaniem jest przekazanie pacjentowi ścisłej informacji na temat kierunku, kolejności i szybkości wykonywanego ruchu, który jak wcześniej wspomniano posiada trzy komponenty i biegnie w skośnych płaszczyznach na podobieństwo aktywności ruchowych dnia codziennego. Opór jest modyfikowany stosownie do celów terapii i możliwości motorycznych ćwiczącego i nawet podczas jednego ruchu może ulegać zmianom w poszczególnych jego zakresach, najczęściej jest to tzw. opór prowadzący lub kierunkowy, w odróżnieniu do sił zewnętrznych utrudniających wykonanie zadania ruchowego, stosowanych m.in. w treningu siłowym.

 

Uwzględnienie podczas planowania terapii potrzeb ruchowych i problemów zgłaszanych przez chorego przynosi wiele korzyści i czyni z PNF metodę przyjazną dla pacjenta :

  • pozytywne rozpoczęcie terapii ( z dala od faktycznego miejsca dysfunkcji ) buduje w chorym, pomimo świadomości uszkodzenia, wiarę we własne siły i powodzenie ćwiczeń, stymulując do mobilizacji rezerw tkwiących w jego organizmie bez obawy o wystąpienie bólu,
  • jasno określone, osiągalne cele wpływają na pełną świadomość pacjenta podczas zabiegu,
  • PNF znajduje funkcjonalne rozwiązania dla problemów ruchowych dnia codziennego pacjenta,
  • wyjaśniając zasady wykonywania poszczególnych aktywności, chroni pacjenta przed samoistną, patologiczną kompensacją,
  • uczy zmian pozycji oraz ruchów globalnych (np. poruszania się w obrębie łóżka, przesiadania się z wózka na toaletę), jakie wszyscy wykonujemy w życiu codziennym,
  • ze względu na sumowanie się podczas terapii wielu bodźców odbieranych przez pacjenta stanowi silną stymulację polisensoryczną (w ćwiczeniach aktywizowany jest wzrok, słuch, receptory dotyku, równowagi, czucia głębokiego i wiele innych).

 

W terapii PNF, w zależności od potrzeb pacjenta, wykorzystywane są techniki uczące ruchu i koordynacji, stabilizujące, rozluźniające, mobilizujące, przeciwbólowe i inne, typowe dla metody, a także program ćwiczeń funkcjonalnych na materacu, nauka chodzenia, usprawnianie funkcji wegetatywnych (mięśni twarzy, języka oraz funkcji oddychania połykania i artykulacji), a pośrednio dochodzi również do regulacji pracy autonomicznego układu nerwowego, szczególnie podczas terapii oddechowej oraz oddziaływań w obrębie tułowia i klatki piersiowej.


Terapia manualna - system niemiecki zajmuje się diagnozowaniem i leczeniem zaburzeń strukturalnych narządu ruchu (stawów, mięśni, nerwów). Opiera się na wnikliwym, obszernym wywiadzie i dokładnym badaniu, co pozwala:

  • odnaleźć zaburzone struktury,
  • stwierdzić stopień ich uszkodzenia,
  • przeanalizować mechanizm pojawienia się dolegliwości,
  • przywrócić odpowiednią proporcję przyjmowania obciążenia przez tkanki.

 

W leczeniu wykorzystane są techniki:

  • mobilizacji stawów,
  • neuromobilizacje struktur nerwowych,
  • mobilizacje tkanek miękkich (mięśni, więzadeł, ścięgien),
  • medyczny trening funkcjonalny z użyciem urządzeń treningowych.

 

Terapia manualna poprzez zastosowanie odpowiednich technik ukierunkowana jest na konkretne cele:

  • Działanie przeciwbólowe,
  • Zwiększenie ruchomości stawu,
  • Ograniczenie hipermobilności czyli zbyt dużej ruchomości stawu po przez stabilizację,
  • Działanie o charakterze profilaktycznym.

Ortopedyczna terapia manualna wg koncepcji Kaltenborna – Evjenth’a znajduje zastosowanie w leczeniu dysfunkcji narządu ruchu o charakterze somatycznym:

  • hipomobilność (ograniczenie ruchomości, zesztywnienie) stawów,
  • hipermobilność (nadruchomość, niestabilność) stawów,
  • dolegliwości bólowe,
  • dysfunkcje mięśni, tkanek okołostawowych, oraz nerwów obwodowych.

Za pomocą specjalistycznych testów manualnych można sprawdzić czy przyczyną bólu jest nadmiernie napięty mięsień, uciśnięty nerw, zmieniony chorobowo staw. Badanie umożliwia postawienie precyzyjnej diagnozy.

 

Metoda ta wykorzystuje wiele technik fizjoterapeutycznych:

  • masaż (klasyczny, funkcyjny, poprzeczny),
  • poizometryczną relaksację mięśni,
  • rozciąganie mięsni (stretching),
  • przywracanie odpowiedniej ruchomości przez mobilizacje i manipulacje w obrębie stawów,
  • ćwiczenia wzmacniające, koordynacyjne, stabilizujące, ćwiczenia o charakterze profilaktycznym, nauka ergonomii dnia codziennego.

 

Głównym celem terapeuty jest jak najszybsze przywrócenie bezbolesnych pozycji i ruchów ciała pacjenta oraz zapobieganie nawrotom dolegliwości.


Metoda McKenzie to metoda fizjoterapeutyczna przeznaczona do badania, leczenia i profilaktyki bólów kręgosłupa. W ostatnich latach zastosowanie metody zostało rozszerzone o stawy obwodowe.

 

Program badania i leczenia pacjentów skierowany jest głównie do osób z dolegliwościami lędźwiowego i szyjnego odcinka kręgosłupa. Zaburzenia kręgosłupa zostały podzielone na trzy główne grupy, uwzględniając przyczynę i stopień zmian zwyrodnieniowych w obszarze kręgosłupa i głównych stawów:

  • Zespół posturalny – dotyczy zaburzeń postawy ciała, a więc struktur tkankowo-stawowych, które nie są w żaden sposób uszkodzone, a tylko nadwerężone statycznym przeciążeniem (np. długotrwałym, niedbałym siedzeniem; dotyczy najczęściej osób wykonujących prace biurowe, umysłowe),
  • Zespół dysfunkcyjny – w sytuacji, gdy statyczne przeciążenie obejmuje tkanki i struktury uszkodzone w jakiś sposób, np. poprzez zrosty, przykurcze, zbliznowacenia, itp.,
  • Zespół strukturalny – w głównej mierze właśnie na nim koncentruje się metoda; ma on związek ze strukturami znajdującymi się wewnątrz segmentu kręgowego (krążek międzykręgowy, pierścień włóknisty) oraz zewnątrz segmentu (stawy międzywyrostkowe, zrosty okołokorzeniowe), w zależności od mechanizmu uszkodzenia oraz wzorca bólowego, terapia opiera się na dobraniu odpowiedniego ruchu leczniczego.

 

W programie postępowania leczniczego, oprócz technik wykonywanych przez terapeutę ważny jest sam ruch pacjenta, ćwiczenia i autoterapia wykonywana w domu. W ćwiczeniach dominują pozycje niskie, głównie leżące. Ruchy czynne powtarzane są wielokrotnie w różnych płaszczyznach w ściśle określonym kierunku, niepowodującym bólu. Dużą wagę przykłada się do zaleceń, które chronią kręgosłup przed kolejnymi urazami i przeciążeniami.


 

Metoda stabilizacji stawów kręgosłupa i stawów obwodowych bazuje na metodach i technikach stabilizacji stawów kręgosłupa i stawów obwodowych. Stabilizacja ta bazuje na zintegrowanej stymulacji ośrodkowej i obwodowej, co uzyskuje się poprzez wyrafinowane techniki ruchowe i ćwiczeniowe pozycje ciała.

 

Trening stabilizacyjny dzieli się na dwa etapy:

  • pierwszy to usuwanie przeszkód ograniczających prawidłowe wzorce ruchowe,
  • drugi to nauka poprawnych strategii ruchowych, poprzez aktywację mięśni głębokich, koordynację mięśni głębokich i powierzchownych.

 

Początkowo trening polega na przywracaniu ruchomości stawów, zmniejszeniu podwyższonego napięcia mięśniowego. Osiągane jest to przez mobilizacje mięśniowo- powięziowe i stawowe. Nowe wzorce ruchowe wdrażane są poprzez wielokrotnie wykonywane ćwiczenia. Trening stabilizacji rozpoczyna się od nauki prawidłowego oddychania i izolowania tonicznego skurczu mięśni głębokich, bez angażowania mięśni powierzchownych.

Aby powrócić do normalnego funkcjonowania, należy użyć indywidualnych strategii funkcjonalnego treningu stabilizacji, który integruje zarówno głęboką aktywację mięśni z globalnym systemem kontrolującym zakres jak i amplitudę ruchów.

 

FMS Trening Funkcjonalnyjest to sposób oceny jakościowej wzorców ruchowych, na podstawie czego identyfikuje się ograniczenia i występujące asymetrie, które wpływają na czynności dnia codziennego, aktywność ruchową i sportową. Dzięki ocenie FMS można ukierunkować działania korygujące, które reedukują właściwe wzorce ruchowe i koordynację.

Ocena FMS:

  • pozwala ukierunkować działania korygujące, które optymalnie reedukują właściwe wzorce ruchowe,
  • umożliwia optymalną koordynację nerwowo-mięśniową,
  • terapeuta na podstawie zgromadzonych informacji może dobrać indywidualne ćwiczenia, które pozwolą najbardziej efektywnie wpłynąć na poprawę stanu pacjenta.
  • dobierany jest specyficzny zaplanowany ciąg ćwiczeń od izolowanych do globalnych obejmujących ruch w we wszystkich płaszczyznach
  • progresja ćwiczeń zależy od stanu wyjściowego i możliwości ćwiczącego. Planowane postępowanie terapeutyczno-treningowe uwzględnia cel, którym może być powrót do czynności dnia codziennego lub rozwijaniu zdolności motorycznych wymaganych dla konkretnej dyscypliny sportowej (w przypadku sportowca).
  • trening funkcjonalny jest kształtowaniem fundamentalnych wzorców ruchowych, które leżą u podstawy motoryczności człowieka i są niezbędnym etapem prawidłowego rozwoju motorycznego zawodnika.

 

Dla utrzymana efektu uzyskanego w trakcie terapii wykorzystujemy taping.

Metoda tapingu polega na nałożeniu taśmy na mięśnie i wokół nich w celu właściwego funkcjonowania. Innowacyjna metoda dynamicznego plastrowania kinesiotaping ma znaczący wpływ na wspieranie procesów leczniczych i wydolnościowych. Kinesiology taping rekomendowany jest do zmniejszania bólu i nienaturalnych odczuć skóry i mięśni. Taping redukuje obrzęki i zastoje limfatyczne, wspomaga naturalną pracę mięśni.

Działanie:

  • Zapobiega nadmiernemu napinaniu mięśni i wspomaga ich pracę,
  • Powoduje zmianę w głębszych warstwach powięzi poprzez oddziaływanie na skórę i mięśnie,
  • Tworzy przestrzeń podskórną poprawiając krążenie i drenaż limfatyczny,
  • Uśmierza ból poprzez oddziaływanie na jego źródło i skutek.
  • http://isynergia.pl
  • http://incert.pl
  • http://www.nzozmedicalcare.pl
  • http://medeor.com.pl
  • http://www.paladin-szczecin.pl
  • http://trans-medics.pl
  • http://medica.edu.pl
  • http://www.wseit.edu.pl
projekt i wykonanie mmCreation.pl